Gidişin başlatır yüreğin altı ay süren gecesini
Kuşlar kuştüyü yastıkları didiklemiş gibi gök
Aklınızda tutun diye söylüyorum burda bunu
Dikişleri patlayan bir yaradır yalnızlık
Ben kışınevren tasarımcısı, yazın tarım işçisi
Bir ece arının kanatlarına yazarım
Adının titreyen ünsüzlerini
Gidişin başlatır yüreğin altı ay süren gecesini
Ölü bir karşı devrimcinin günlüğüdür aşkımız
Boşalır içimin pazarları, panayır yerleri
Pankartlarımızı toplar sessizce dağılırız
Yengidir öpüşmek uluorta, yağmurda
Bunu anlar anlayan, yal’nayak koşmalıyız
Kış denizi kıyısında, taşıl orman, taşıtlar arasında
Ve en erin renktir gri, eşeysizdir derin yağmur
Sömürgeler adasında, sisli parklar kentinde.
Çok eskiden söylemiştim işte yine söylüyorum
Arkadaşlar çalışıyor, ben seni düşünüyorum
